Είπα οι πρώτες αναρτήσεις μου να μην είναι τυπικές.
Απεναντίας, σκέφτηκα να σας απασχολήσω με ένα πάντοτε επίκαιρο και εξαιρετικά
ενδιαφέρον θέμα στο οποίο αναφέρονται οι εφημερίδες, οι ραδιοφωνικοί καθώς και
τηλεοπτικοί σταθμοί σχεδόν κάθε μέρα, χωρίς όμως να κατορθώσουν να δώσουν στο
μη αναγκαστικά ειδικό στα οικονομικά κοινό τους να καταλάβει έστω και κάτι, τα
βασικά βρε αδερφέ. Απεναντίας με όσα λένε και όσα γράφουν μας έχουν μπερδέψει,
τουλάχιστον τους περισσότερους.
Ο λόγος είναι για τα πρωτογενή πλεονάσματα
των κρατικών προϋπολογισμών μας για το έτος 2016 καθώς και τα επόμενα, μέχρι το
2018 τουλάχιστον και... βλέπουμε. Είναι λοιπόν ευκαιρία με αυτά που ακολουθούν
να ξεκαθαρίσουμε λίγο τα πράγματα για το τι πραγματικά είναι τα πλεονάσματα
αυτά αλλά και το τι οφείλουμε να κάνουμε με αυτά, σε αντίθεση βέβαια με το τι
κάνουμε, έτσι, για να μη δημιουργείται η εντύπωση ότι είμαστε πάντοτε με το
στόμα ανοιχτό, έτοιμοι να χάψουμε ό,τι μας σερβίρουν!
«Κάνει
μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα!»
Αυτό μου ήρθε στο νου, ακούγοντας να ανακοινώνεται πρόσφατα
από την κυβέρνηση η διανομή του περισσεύματος του πρωτογενούς πλεονάσματος.
Αλλά αλήθεια, τι είναι το περιβόητο
αυτό πρωτογενές πλεόνασμα, μιας και πολλοί το αναφέρουν, ελάχιστοι όμως μπήκαν
στο κόπο να σας το εξηγήσουν (γιατί άλλωστε;). Αυτό λοιπόν βασικά, για να μην
σας μπλέξω, είναι η διαφορά που απομένει όταν από τα συνολικά έσοδα του
κράτους αφαιρεθούν τα συνολικά του έξοδα, όπου όμως σ΄ αυτά δεν λογαριάζονται
οι οφειλόμενοι τόκοι των δανείων που έχουμε λάβει (κανονικά θα έπρεπε να
συνυπολογίζονται και οι οφειλές των κρατικών φορέων στις ιδιωτικές
επιχειρήσεις, αλλά… ποιος αυτές τις λογαριάζει!) Μην κάνετε όμως το λάθος να
μπλέκετε, όπως το κάνουν ακόμα και πολλοί δημοσιογράφοι, το πρωτογενές
πλεόνασμα με το πλεόνασμα (δυστυχώς, αυτό δεν το βλέπουμε ούτε στον ύπνο μας),
δηλαδή αυτό που μπορεί ενδεχόμενα να δημιουργηθεί όταν στα συνολικά έξοδα του
κράτους συμπεριλαμβάνονται και οι οφειλόμενοι τόκοι.
